Lost Soul - "Chaostream" (2005)

Pierwsze dwa albumy Lost Soul jasno zasygnalizowały, że zespół rozwija się bardzo dynamicznie, pomysłów na swoją muzykę ma od groma (mimo czerpania zza granicy), a poziom ich grania tylko wzrasta. Musiało to robić wrażenie, bo zarówno konkurencja była spora, jak i poziom polskich kapel systematycznie wzrastał, tworząc u nas nową jakość death metalu. Że Lost Soul nie próżnowali to już słyszeliście wielokrotnie z mojej strony, ale serio, zespół sumiennie pracował nad wdrapaniem się na szczyt i z albumu na album nabierał coraz większego rozmachu, o którym większość innych kapel mogła co najwyżej pomarzyć. Moment takiego absolutu, po raz pierwszy, nastąpił właśnie na "Chaostream" z 2005 roku - trzecim longplayu Jacka Greckiego i spółki. Wrocławianie zamietli tutaj do tego stopnia, że płyta bez krzty przesady może ubiegać się o miano jednego z najlepszych, death metalowych albumów, jakie kiedykolwiek powstały.

Wiem, że mocne słowa, ale żeby nie było niedopowiedzeń - w "Chaostream" musi być wpisana maksymalna ocena z możliwych. Trzeci album Lost Soul tak trafnie definiuje kompletność w death metalu, że aż trudno uwierzyć o polskim pochodzeniu tego wydawnictwa. Grupa uczyniła olbrzymi progres w stosunku do "Übermensch (Death Of God)", ale TAKIEJ petardy zapewne mało kto się wówczas spodziewał. Mówiąc dosadnie, "Chaostream" rozpieprza w pył i zamiata 90% bandów silących się na ekstremę, a już nieco bardziej oględnie, album ten stanowi totalną esencję death metalu oraz jest jeszcze lepszy niż wiele ikonicznych płyt z początku lat dziewięćdziesiątych - i nie jestem w tej opinii odosobniony. Jeśli wcześniej wspominałem, że Lost Soul w swojej muzyce inspirowali się Morbid Angel, Nile, Emperor i Nocturnus, ale podawali to w jeszcze brutalniejszej, bezpośredniej, a zarazem finezyjnej i chwytliwej formie, tak na "Chaostream" wszystkie te składowe zintensyfikowali dwukrotnie. W jaki sposób to wyczarowali? A no, przekładając kosmicznie wysoki warsztat instrumentalny i kompozytorski na słuchalne i nieprzedobrzone, brutalne utwory.

"Chaostream" zawiera same zabójcze kawałki, żadnych wypełniaczy czy trochę słabszych - wszystkie tutaj są jednakowo genialne. Wyróżnić trzeba potężne, nastawione na zmiażdżenie słuchacza "Angel's Cry", "Word Of Sin", "The Hidden Law" (to w ogóle mój ulubiony utwór Lost Soul) i "The Birth Of Babalon", bardziej chwytliwe/czaderskie, choć nadal brutalne "Godstate", "Mortal Cage", "Death Crowns All" i "Shameful Race", a także jedyny walcowaty, trochę w stylu "Gateways To Annihilation" "Christian Meat". Tym sposobem... wyróżnione zostały wszystkie kawałki. Grzechem byłoby jednak pomijanie tak zjawiskowych strzałów. 

Nie udałoby się to bez fenomenalnej formy muzyków. Ilość i jakość riffów miażdży, solówki wyrywają z kapci wysokim stopniem wirtuozerii i kapitalnych melodii, wokal Jacka zyskał jeszcze więcej głębi i wyrazistości, a Adam Sierżęga przeszedł tu samego siebie tłukąc bezlitosne blasty przez większość płyty. Co ciekawe, wpływy black metalu zredukowano do minimum (ostały się głównie skrzeczące wokale Greckiego), natomiast z klawiszy zrezygnowano całkowicie. Osobnym mistrzostwem jest produkcja osiągnięta w Hertzu. Dźwięk jest bardzo selektywny, a jednocześnie kruszy on ściany i żaden detal nie umyka uwadze. To jest właśnie sound, którego potrzebowały poprzednie albumy!

Takie krążki jak "Chaostream" pokazują, że praca popłaca. W parę lat i po dwóch udanych płytach, zespół z Wrocławia wspiął się na wyżyny, wydał album, który śmiało może deklasować większe nazwy i do dziś bardzo trudno go dogonić. Dla mnie "Chaostream" to perfekcja w kontekście death metalowego longplaya, potrafię odpalać go częściej niż uznane powszechnie klasyki i za każdym razem kładzie on na łopatki faktem, że normalni ludzie byli w stanie nagrać tak intensywną i kreatywną muzykę. Jednego tylko pojąć nie można. "Chaostream" nie zyskał szerszego uznania, a jego promocję boleśnie położono. Z takim materiałem Lost Soul powinien poszybować znacznie wyżej.

Ocena: 10/10

(kawka dla "Trochę Subiektywizmu...")

[English version]

The first two albums by Lost Soul clearly signaled that the band was developing at a very rapid pace, had a wealth of ideas for their music (despite taking inspiration from abroad), and that the level of their musicianship was only getting higher. It must have made quite an impression, because the competition was fierce and the standard of Polish bands was steadily rising, creating a new quality of death metal in this country. You’ve already heard me say countless times that Lost Soul were anything but idle, but seriously, the band worked diligently to climb to the top and gained more and more momentum with every album - the kind of momentum most other bands could only dream of. That moment of absolute greatness came for the first time with "Chaostream" in 2005, the third full-length by Jacek Grecki & co. The Wrocław band absolutely swept everything aside here, to the point that, without a shred of exaggeration, this album can be considered one of the best death metal records ever made.

I know those are strong words, but just to leave no place for ambiguity - "Chaostream" deserves the highest possible rating. The third Lost Soul album defines completeness in death metal so accurately that it's almost hard to believe this release came from Poland. The band had made enormous progress compared to "Übermensch (Death Of God)", but I doubt many people were expecting THIS kind of masterpiece. To put it bluntly, "Chaostream" blows 90% of the bands trying their hand at extreme metal to smithereens and sweeps them aside. Put a little more mildly, this album is the absolute essence of death metal and is even better than many iconic records from the early nineties - and I’m far from alone in thinking so. I previously mentioned that Lost Soul took a lot of from Morbid Angel, Nile, Emperor and Nocturnus, but presented those influences in an even more brutal, direct, yet simultaneously sophisticated and catchy form, then on "Chaostream" they doubled down on every single one of those elements. How did they pull it off? Well, by taking an astronomically high level of instrumental and compositional skills into brutal songs that remain accessible and never feel overdone.

"Chaostream" consists entirely of killer tracks, with no fillers or slightly weaker moments - every song here is equally brilliant. You have to single out the crushing, listener-destroying "Angel's Cry", "Word Of Sin", "The Hidden Law" (my favorite Lost Soul song) and "The Birth Of Babalon"; the catchier, more headbang-inducing yet still brutal "Godstate", "Mortal Cage", "Death Crowns All" and "Shameful Race"; as well as the only stomping, somewhat "Gateways To Annihilation"-styled "Christian Meat". So... that means I’ve singled out every single track. Still, it would be a crime to overlook such spectacular shots.

None of this would have been possible without the musicians being in phenomenal form. The sheer quantity and quality of the riffs is crushing, the solos knock you off with their high degree of virtuosity and fantastic melodies, Jacek’s vocals gained even more depth and character, while Adam Sierżęga outdid himself here, playing merciless blasts through most of the album. Interestingly, the black metal influences were reduced to a bare minimum (mostly lasting in Grecki’s screeching vocals), while the keyboards were abandoned altogether. The production achieved at Hertz is a masterpiece in its own right. The sound is extremely clear and well-defined, yet at the same time it practically tears the walls down, and no detail escapes attention. This is exactly the kind of sound the previous albums needed!

Albums like "Chaostream" prove that hard work pays off. Within just a few years and after two successful albums, this Wrocław band climbed to the heights, released an album that could easily outclass much bigger names, and one that remains incredibly difficult to surpass to this day. For me, "Chaostream" is perfection when it comes to a death metal full-length. I can put it on more often than universally acclaimed classics, and every single time it leaves me stunned by the fact that ordinary human beings were actually capable of recording music this intense and creative. There is only one thing I simply cannot understand. "Chaostream" never received the wider recognition it deserved, and its promotion was painfully mishandled. With material like this, Lost Soul should have soared much, much higher.

Rating: 10/10